Obok Haliny Krzyżańskiej, Celiny Gerwin, Elżbiety Bednarek, Teresy Nowak, Teresy Ciepły, Ewy Kłobukowskiej oraz Marii Piątkowskiej. Zapał młodych dziewcząt, ich talent i wewnętrzna rywalizacja, kierowana umiejętnie przez treneju, prowadzone przez Emila Dudzińskiego. Irena wyszła z tego pojedynku obronną ręką. Co ciekawsi chodzili na stadion przy Konwiktorskiej, aby naocznie przekonać się o postępach biegaczki, która rosła na zawodniczkę światowego formatu. Nazwisko jej. coraz częściej pojawiało się na szpaltach gazet. Nawet na pierwszych kolumnach i w tytułach. Promocję do światowej czołówki dał jej bieg sztafetowy, w którym wyrównano rekord Europy - 44,4 sek. Później samodzielnym już sukcesem Ireny stał się rekord Polski w skoku w dal - 6,39 i we wrześniu - na 200 m - 23,5 sek. Lepszy od starego, przedwojennego rekordu Stanisławy Walasiewiczówny! Przed samą olimpiadą padła jeszcze jedna granica: rekord świata w sztafecie 4X100 m - 44,2 sek.! Silniejsze argumenty w walce o olimpijski paszport nie były potrzebne. Irena poleciała do dalekiej Japonii.
„To była moja pierwsza i najpiękniejsza olimpiada.
Fundacja Cor Infantis | Płocka Prawica | Kotły grzewcze
|